Rojnameya Heftane

Nivîsa kurdî

 I Nivîsa kurdî, di navbera tinaz û henekê da, di navbera hestîyarîyeke nexweşokî û di navbera aqilekî dehdil û kodikşikayî1, neberdewam2 û serberdayî da, bi ‘hêla çongan li pêyan dimîne. II Zimanê gazinan3 e, zimanekî ku bi…

‘Evîn’ek ku tim evîndar bû!

Gotina dawiyê mirin e, lê mirin jî bi hebûn û jiyanê nikare. Jiyan tenê liv û lebata li ser rûyê erdê nîne, çimkî ew ên ku di dema jiyanê de kêlî bi kêlî xwedî rêbaz û armanc bûn, yê tim…

Bi şewbê ketime

Ji sernavê nivîsê ne tirsin ji ber ku ez ne bi şewbê ketime, tenê ev sernavê pêkeniyeke kevne. Xwedê mirov…

Golikê dadger

Gavanek hebû li gundekî gavanî dikir. Di nav naxirê de goligek şivên û golikek dadger hebû. Rojekê her du golik li…

Devşirme

Du ciwan li qehweyê rûniştine û li ser kesên devşirme nîqaş dikin. Yekî gundî jî li tenişta wan rûniştiye û li wan…

Balgîfa şêx

Diya Qederê û bavê wê qet li hev nedikirin. Rojekê diya Qederê bi destê keça xwe girt û berê xwe da mala şêxê…

Qedeha plastîk

Carekê jinek ji mêrê xwe yê cirnexweş xeyidî û çû mala bavê xwe. Mêrik gelekî poşman bû, bi şaşiya xwe hisiya û sed…

Welatparêzî

Carekê Kerîmo yê şanoger tiştekî xweş ji bo welatparêzên medyaya civakî gotibû. Wê gotina wî gelekî dilê min rihet…