Rojnameya Heftane

Stranbêjekî ku kêm tê nasîn; Reşîdê Baso

Di sala 1926’an de li gundê Keleşbega li herêma tahlînê, li alî Ermenistanê, di malbateke êzidî de ji dayik bûye. Reşîd di sala 2006'an de di hevpeyvînekê de ji Derwêşê Serhedî re gotibû kû ‘pêşiyên me ji Dûtaxa Agiriyê hatine Qersê, ji wê…

Nivîseke balkêş

Nivîseke Eznîva Reşîd ku di roja 8/3 1962an de di rojnameya Rêya Teze de hatiye weşandin ji çend aliyan ve balkêş e. Eznîva Reşîd (1922-2000) bi salan wek bêjer (spîker) di Radîyoya Rewanê…

Feydeya jixewrabûna zû

Kurikekî nû dest bi dibistanê kiribû û serê diya wî pê re ketibû belayeke mezin. Serê sibehê diya wî deh caran gazî wî dikir, bi qurban û heyran ew ji xew radikir lê dîsa her roj dereng dima.

Diya kurik xwe avête bextê mamosteya xwe û jê re hal û meseleya xwe got. Mamoste got tu wê ji min re bihêle ez ê çareser bikim.

Mamoste dest bi dersa xwe kir û ji zarokan re got ez ê îro çîrokeke der barê feydeyên jixewrabûna zû de ji we re bêjim.

Mamoste dest bi çîroka xwe kir û got çivîkek biçûk hebû ew dereng ji xew radibû û birçî dima.

Rojekê ew çivîka biçûk beriya her kesî rabû û ji xwe re kurmikek dît. Beriya ku diya wê ji xew rabe çivîka biçûk kurmik xwar û zikê xwe têr kir.

Paşê jî mamoste berê xwe da kurikê biçûk û jê re got : “Te dît gava mirov zû ji xew radibe, mirov feydeyeke çawa dibîne.”

Kurik ji mamoste re got: “Na ez tevli te nabim, heke ew kurmik zû ji xew ranebûbana nedibû nêçîra wê çivîka birçî.” Mamoste nema zanibû çi bersiva wî bide û qet dengê xwe nekir.