Rojnameya Heftane

Xelaskirina pêşerojê û pûtepêdana paşerojê

Etîmolojîya peyva "dengbêj"ê ji hêla felsefeya zimannasîyê ve gelekî cîyawaz e: Deng + bêj, ne gotin+bêj. Di nivîsa xwe ya "Albûma Botan û Vejandina Dengan" de min hinekî li têkilîya deng û…

Gelo Kazimî jî bi derdê Qasim diçe?

Di dîroka nêz a Iraqê de navê General Ebdulkerîm Qasim xwedî cihekî girîng e. Piraniya pêkhateyên Iraqê jî bi erênî behsa Qasim dikin. Baş e di rastiyê de Ebdulkerîm Qasim kî ye?…

Kera wî bi qîmet bû

Riza Uyar

Hecî ji gundê Eyîndarê ye ku girêdayê Hezroyê ye. Kerê Hecî, kerekî bêkêr bû. Hecî kerê xwe tîne Amedê ku bifiroşe û ji xwe re kerekî baş bikire. Hecî kerê xwe tîne mezatê, dide delal ku jê re bifiroşe û jê re kerekî baş bikire.

Delalê ku li sûkê bazara sewalan dike ji Hecî re dibêje: Sibehê were ez ê ji te re kerekî baş bikirim.

Delal kerî dibe jê re kurtanekî çêdike û pirça pişta stûyê kerî diqusîne û eniya kerî bi boyaxê rengîn dike. Sibetirê kerî tîne mezatê. Hecî jî tê.

Delal bang dike Hecî dibêje: Kanê were ez ê kerê te bifiroşim û ji te re kerekî baş bikirim.

Hecî: De baş e. Mirovek jî hatiye ku ji xwe re kerekî bikire.

Delal jê re pesnê kerê dide: Tu çiqas bar lê bikî kare bibe. Tu çiqas bibêjî jîr e ewqas jîr e. Erê ker e lê bi qasî mirovekî jî jîr e û jêhatî ye.

Hecî devê wî vekirî maye û li delal dinihêre û dibêje: Tu bi qedrê navê xwedê kî, niha tu rast dibêjî an na?

Delal: Ji sedî sed rast e.

Hecî: Bi telaq ez kerê xwe nafiroşim. Min nizanibû ku ewqas bihuner e.