Rojnameya Heftane

Pir

Berêvariya havîneke Nisêbînê weke tabloyeke ji destê resamekî derketî, xwe berdaye ser pirê. Ava Çemê Binûsra di bin pirê de sekinî maye, naherike. Tîrêjên rojê li ser pişta ava çêm diçirisin. Li qiraxên çêm bi dehan req serê xwe ji qêlik…

Teoriya medyaya femînîst II

Di teoriya medyaya femînîstan de hîpotozek heye: Heke jin medyayê kontrol bikin, naverok cuda û wê baştir bibe. Li vir nêzîkatiyeke femînîstan heye ku pejirandineke baviksalarî red dikin. Bi…

Ez çêran bi kesên wiha dikim

Zilamek li gundekî Amûdê hebû, gelekî çêr, xeber ango sixêf dikirin. Gundî gelekî ji vê yekê bêzar bûn û çûn ba melayê gund. Ji melayê gund re gotin divê tu çarekê ji Hemo re bibînî gelekî zimanê wî lewçe ye û ew çêr û xeberan ji her kesî re dide. Biçûk mezin, jin, mêr, ciwan, kal ferq nake ji kê aciz bibe ew wî dide ber çêr û sixêfan.

Mele ji gundiyan re dibêje ka biçin vî Hemoyî ji min re bînin ez pê re biaxifim û hin şîret û wazan lê bikim. Gundî Hemo tînin ba melayê gund û mele dest bi şîretan dike. Hemo jî ji mele re dibêje: Seyda elehî kesê ku heq neke ez têkilî wan nabim lê kesê neheqiyê dike ez xwe nagirim û têra dilê xwe ji wan re çêran dikim.

Hîna mele û Hemo wî nîqaşê dikin zilamekî navsere tê û dibêje selamû elêkum. Mele dibêje xêre bira çi derdê te heye. Mêrik dibêje welehî seyda ez hatime ku tu fetwekê ji min re bibînî. Kurê min çû ber dilovaniya xwedê û ez dixwazim bûka xwe li xwe mehr bikim, ka binêre fetwa wê heye. Mele sor dibe, Hemo xwe nema digire û ji mele re dibêje seyda: ez ji kesên weke vî re çêran dikim û dike ku çêrên xwe rêz bike. Mele dibêje tu bisekine kurê min ê ku di devê bavê wî de bimîze ez im û mele êrîşî mêrik dike.